Posted on

เรื่อง ไม่เคยเห็นใจตอนมีกันอยู่

เรื่องนี้เป็นเรื่องราวของคู่รักคู่หนึ่ง “เจนไม่เอาพี่ก็มีแค่เจนคนเดียว จะอะไรหนักหนาแค่พี่ไปคุยกับคนอื่นไม่ได้คิดอะไร”

“ก็พี่ไปคุยกับคนอื่นไง พี่อะจะนอกใจเจน ทันเริ่มโมโหแล้วพูดตะคอกเนมว่า “ มึงเริ่มจะพูดไม่รู้เรื่องละเจนกูแค่คุยเฉยๆ ไม่ได้ไปเอากัน กูนอนอยู่กับมึงทุกคืน” เสียงเนมตอบกับ “เจนขอคุยกับคนอื่นบ้างรึกัน” ทัน : มึงว่าไงนะ จากนั้น ทันจิกผมของเจน แรงจิกที่กลุ่มเส้นผม โดนดึงคนเจ็บหนังหัว “โอ้ย เจนเจ็บ” เสียงเจนร้อง ทันตอบกลับว่า

“เจ็บสิดีแล้วจำไว้นะเจนมึงเป็นของกูคนเดียวไม่มีสิทธิ์ไปคุยหรือเอากับใครทั้งนั้น แรงหลักหัวทำเอาคนตัวเล็กเซล้มนั่งลงกับพื้นก่อนร่างหนาๆจะเดินออกจากห้องไป นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เจนโดนแบบนี้ เวลาเจนจับได้ว่าพี่ททันคุยกับคนอื่นทีไรมันจะจบลงด้วยการที่เจนโดนทำร้ายแบบนี้ซ้ำๆ ไม่ใช่ว่าไม่เคยขอเลิก แต่พี่ทันไม่ยอมปล่อยเจนและเจนจะโดยทำร้ายทุกครั้งที่เปิดปากว่าจะไปเอง ทุกครั้งที่เป็นแบบนี้คนเดียวที่เจนจะโทรหาก็คือเพื่อนสนิทคนเดียวของเจนมันจะรับฟังทุกอย่างทุกครั้งไป

“มึงร้องไห้อีกแล้ว นะเจนมาอยู่กับกูมาแม่งจะไม่เลิกก็เรื่องของมันปล่อยมันเป็นบ้าตายไปคนเดียวไปเลย” เจน : มึงก็รู้นิ ฟ้าย ถึงไปพีทันก็ไปตามกูกลับมาตลอดกูเจ็บมึงกูเริ่มจะทนไม่ไหวแล้ว!!!  ฟ้าย : งั้นอดทนอีกนิดมึงจะเรียนจบละกูสัญญาเรี่ยนจบเมื่อไหร่กูจพามึงหนีไปอยู่ฝรั่งเศสกับกู เสียงเจนตอบ “กูจะรอนะมึง” ฟ้ายมีป้าทำงานอยู่ที่ฝรั่งเศสเลยคิดว่า เมื่อเรียนจยจะพาเจนหนีพี่ทันไปอยู่ฝรั่งเศส เจนกดวางวายไป ก่อนจะพาร่างกายอันบอบซ้ำของตัวเองไปชำระล้างความสกปรกออก

ก่อนเข้านอน ชีวิตนี้เจนไม่เหลือใครแล้วพ่อแม่ของเจนก็เสียไปตั้งแต่ตอนเจนเรียนอยู่มอปลาย ป้าเป็นคนส่งเสียให้เรียนแต่ท่านก็ด้เสียไปเมื่อปีที่แล้วเหลือแต่สมบัติที่ทิ้งไว้ให้ผมเรียนจนจบ “เนมจ๋าพี่กลับมาแล้ว” เสียงยานคางดังแว่วเข้ามาจนเจนต้องสดุ้งตื่น เจน : ทำไมเมาขนาดนี้ เจนเข้าไปลากพี่ทันเข้ามานอน ทัน : น้องมายไหนพี่ทันขอจุ๊บหน่อยสิคะ มือที่กำลังถอดถุงเท้าออกให้หยุดชะงักคงไม่ต้องเดาว่า พี่ทันคงไปกินเหล้ากับผู้หญิงคนนั้นจนเมา เหอะ หนูเจนไม่ใช่มายของพี่  จากนั้นพี่ทันก็เอาแต่ด่า เจน จนวันนึง เราเกิดทะลกันอย่างรุนแรงอีกครั้ง ในใจของทันนั้นรักเจนมากแต่แค่คุยเล่นกับคนอื่นไม่เคยคิดอะไรเกินเลยกับ มาย เลยซักครั้ง

“เมื่อไหร่มึงจะเลิกคุยกับคนอื่นซักทีมึงไม่รักกูแล้วก็ปล่อยกูไป เสียงเจนดังขึ้น เจนทนไม่ไหวแล้ว จังหวะนั้น ร่างบางๆค่อยๆเดินมาหา ทัน ทันปากแข็งพูดไม่ออกเพราะเจนในมือเจนนั้นถือมีดปลายแหลม ชี้หน้าทันอยู่ “ใจเย็นก่อนนะเจนพี่อธิบายได้ เจน : มึงพูดออกมาอย่ามาตอแหล! มึงรู้ไหมว่ากูต้องอดทนแค่ไหนที่ต้องทนมึงมา ทัน : ใจเย็นๆนะเจนวางมีดลงก่อน เจน : พูดกีเลยนะ ถ้ากูวางมีดมึงก็จะมาตบกูเหมือนทุกครั้งอ่ะเหรอ เจนพูดยังไม่ทันจบก็พุ่งเข้ามาหาทัน แต่ดีที่ทันหลบทัน

เจน : กลัวตายงั้นหรอตอนนั้นมึงยังขู่จะฆ่ากูอยู่เลย มึงฆ่ากูสิ มึงฆ่ากู ทัน : พี่ไม่ฆ่าเจนหรอกพี่รักเจน แค่พริบตา ปลายมีดแหลมคมแทงทะลุหน้ทองจนเลือดสีอดงอาบไปทั่วพื้น ทัน เข้าไปหาคนตรงหน้า “เจนทำไมทำแบบนี้ทำไม เจน : ปะ….ปล่อยเจน…ไปซักที..นะ สิ้นเสียงนั้นทันโทรหารถโรงพยาบาล พอรถโรงพยาบาลมาถึง หมอได้เข้าไปดูอาการ หมอ : หมอเสียใจด้วยนะครับ  คำที่หมอพูดนั้นทำทันเข่าทรุดลง

“เจนพี่ขอโทษ พี่ขอโทษ จากนั้น รถโรงพยาบาลได้นำร่างของเจนไปที่โรงพยาบาล ทันอยู่ที่ห้องมองไปรอบๆ ทุกที่ที่เคยมีเจน “นี่สินะที่เรียกว่ามาเห็นค่าทีหลัง ตอนอยู่ไม่สนใจ ตอนมีเค้าอยู่ไม่เคยคิดจะทำอะไรดีๆให้ คิดได้ตอนนี้ก็สายไปเสียแล้ว แบบนี้แหละไม่เคยเห็นใจตอนมีกันอยู่